Yalnızlığımı seviyorum. Evet kimse ile paylaşamıyorum uzun süredir…
Tek başınalık, kalabalık içinde yalnızlık sanki güç veriyor bana. Tuhaf bir şekilde iyi geliyor ruhuma. Kendimle çok iyi anlaşıyorum:))
Bugun pazar. Şuan saat 17:52. Çayım, defterim kalemim benimle yine. Tek başıma oturuyorum en sevdiğim cafede. Hava ılık ve gökyüzüne bakıyorum…
Nefes alıyorum. Yaşadığımı hissediyorum. Seviyorum yalnızlığımı. Kimse ile paylaşmak da istemiyorum:)
Bir de artık kahve içmiyorum.. Ara vermem gerekiyormuş bir süre…
Çay da severim sıkıntı yokk😊
Herkese mutlu pazarlar…
Kendime yazdım ben 
Yorum bırakın