Bu sabah uyandıktan sonra kahvemi yaptım ve geçen seneden yazdıklarıma bir göz attım..
En büyük hatalarımın başında;
hissettiğim duyguyu açıkça net bir şekilde o an karşımdakine söylemek yerine; içime atıp, belki de bazı anlık konuşulması gereken konuları biriktirdiğimin farkına bile varamadan; susmayı tercih ederdim. Bunu yapma sebebim; o insanı incitmemek adına yapılan masum görünümlü bir davranıştı belki de; çünkü konuşursam onu kıracağımı bilirdim. Ya da kıracağımı zannederdim.
Geriye dönebilseydim eğer; hissettiğim her şeyi kırıldığım, kızdığım, üzüldüğüm tüm konuları teker teker konuşurdum.
Overthinking sanırım bazen bana iyi geliyor. Farkındalık seviyem bir kat daha artıyor. Aslında bize öğretilen şey; fazla düşünmek iyi değil sana zarar verir vs.
Bence bir işi yapmadan önce çok düşünmenin insana zararı değil faydası dokunur. Kendime zarar vermeden birazcık fazla düşünsem ne olur ki?
Neden bu durumdan bu kadar olumsuz bir şekilde bahsediliyor?
Ektiğini biçmek diye bir deyim var. Düşüncelerimiz, davranışlarımız ve sonucunda eylemler geleceği belirliyorsa neden çok düşünmeyelimki?
Düşünmeden alınan her karar, yapılan her eylem bana çoğunlukla zarar verdi. Ani kararlar almak yerine oturup 1 saat veya 1 gün çok düşünsek kime ne zararı var?
Kararında bırakırsak bence overthinking durumu gayet sağlıklıdır:) Bana iyi geldiğini hissediyorsam düşünürüm arkadaş.
Bu benim düşüncem herkes katılmak zorunda değil tabiki ama bu yazdıklarımın çoğu çok fazla düşündükten sonra çıkıyor bende😂😂 o yüzden devam edeceğim.
Düşünmek iyidir. Eğer ki overthinking var bende diyorsanız çok da şey yapmamak lazımm😂
Sevgiler
Melike🌸
Kendime yazdım ben 
Yorum bırakın