Sezgin’e

insan neden marmaray durağında sevdiğini hisseder derinden? Yirmi iki bin adım attığımız yolların dili olsa konuşsa..

Çaresizdim ilk tanıştığımız zaman. Ellerim buz gibiydi ama soğuktan veya üşümekten değil.. halim tavrım enerjik gibi görünse de ruhum derinlerde acı içindeydi. Yüzüme bir maske takılı olduğunu farketmedin. Ertesi gün utanıp maskeyi çıkarırken utandım. Korktum.. kendim olmaktan korktum ama sen sevdin maskesiz halimi. İlk defa biri sevdi gerçek beni. Kendim olmaktan korktum senelerce, izin vermedim kendime asla… Sen sevince biraz korkumu yendim aslında. Hayatta olduğumu hissettim. Mücadeleyi sevmeye başladim, belirsizliğin vermiş olduğu kaygıyı yendim, zorlukların üstesinden birlikte gelebilmeyi sevdim…

Nefes alırken şükretmeye başladım yeniden, insan olduğumu hatırlıyorum, normalleşti kafamda artık hastalığımla barıştım.. derinlerde bi yerdesin ve gittikçe daha derinleşiyor sana olan sevgim. Teşekkür ederim….