19 Kasım, Salı 06:02

Günaydın.. 

Yine uyandım sabahın en erken saatinde.

Sabah saatleri sanki yazmak için en uygun zaman..

Eski beni düşündüm biraz. Onaylanma ihtiyacım yüzünden fazla çabaladığım günler geldi aklıma. Aslında içten içe her seyin farkında olduğum ama yine de tepki vermek yerine sustuğum günler..

Kalp hissediyor aslında ama konduramıyorsun, belki de karşındaki insanı kaybetmemek adına içine atmayı tercih ediyorsun. Biriken her duygu biraz daha yormaya başlıyor gün geçtikçe.

Bir süre sonra nerede yanlış yaptım acaba diye düşünürken farkına varıyor insan. 

Ders sen öğrenene kadar devam eder.

Bu sözü çok severim. 2022 senesinde, bu cümleyi bir resim defterine keçeli kalemle büyük harflerle yazıp, duvarıma asmıştım. Uyandığım zaman ilk önce bu yazıyı görmek ve hataları tekrarlamamak için…

O zamanlar yaşadığım her olayda kendimi eksik görüp sorunu kendimde arıyordum. Biri bana yeterli olmadığımı sürekli söyleyerek kendimi hatalı ve eksik hissettirmişti. Şu an o dönemleri düşününce bunun bir manipülasyon olduğunu daha iyi anlıyorum. 

Artık içten ve yürekten sevilmediğim zamanlarda bunu anlayabiliyorum. Nereden anlıyorsun derseniz eğer; gerçek bir his, ruha dokunan bir bakış.. yine ruha temas eden düşünceli bir davranış gördüğümde, başka birinin bunu hissettirmesi; bütün o geçen 2-3 seneyi bir anda siliyor zihnimden.

Demekki diyorum o yaşadıklarim içten değildi. Ben hep öyle inanmayı tercih ettim. O beni asla kandırmadı, bana yalan söylemedi; senelerce ben kendimi inandırdım sadece beni çok seviyor olmasına. Sevginin var olduğu yerde ruh acı çekmez.

Seni seviyorum demek çok kolay.

Davranışlar bunu çok açık bir şekilde belli ediyor. Bunu üzerinden zaman geçince anlıyor insan.

Başka birinin sevgi dili içinde tarifsiz bir hissi uyandırınca: şaşıp kalıyor insan. Üzerine yazılacak o kadar çok şey var ki bu hissin. Tarif etmek için saatlerce çabalayabilirim..

Zaman değiştiriyor insanı. Ben kesinlikle değişiyorum.

Uyandırıyor insanı zaman, farkındalık kazanmam için yaşadığım her şey beni kendime biraz daha yaklaştırıyor.

Yaşadıklarımı yazarken üzerine düşünme fırsatım oluyor. Gözlerimi kapayıp körü körüne bağlanmıyorum kimseye artık.

Geçici hevesler için kalp kıran kimseye öfke duymuyorum artık.Ben o hatayı tekrar yapmamak adına; aldığım dersleri bir bir yazıyorum defterime.

Bu devire de alışamadım. Benim aklım fikrim ruhum hep 90larda… Bunu da bir sonraki yazıya bırakacağım çünkü hazırlanıp işe gitmem lazım😊

Herkese güzel günler .. Harika bir Salı günü diliyorum sizlere…

Melike